Chór ostał założony 28 lutego 1960 r. z inicjatywy Wiesława Skowrońskiego, członka chóru „Harfa”, którego kompozytorem i dyrygentem był prof. Wacław Lachman (chór "Harfa" działa w Polsce do dzisiaj). Wacław Lachman urodził się 19. 12. 1880. Będąc studentem warszawskiego konserwatorium, dał się już poznać, jako utalentowany muzyk i organizator.
 
Pan Skowroński po przybyciu do Montrealu, zebrał grupę śpiewaków polonijnych i nazwał ją "Chór im. Wacława Lachmana". Wybierając taką nazwę, chciał podkreślić zasługi swojego profesora z Polski i jednocześnie rozpowszechniać kulturę polską w Kanadzie.

Pierwszym dyrygentem Chóru był Henryk Rzepus, a na prezesa wybrano Franciszka Moskala.
Głównym celem Chóru było zawsze propagowanie piosenek i muzyki polskiej na ziemi kanadyjskiej oraz kultywowanie mowy polskiej, tradycji i obyczajów.
 
W Chórze im. W. Lachmana śpiewali sami amatorzy; kobiety i mężczyźni. Repertuar mieli bogaty w piosenki: patriotyczne, żołnierskie, partyzanckie, harcerskie a także pieśni religijne, okolicznościowe, klasyczne i ludowe, wprowadzone zostały również znane i lubiane piosenki biesiadne.

Każdego roku na okres Świąt Bożego Narodzenia Chór przygotowywał koncert kolęd dla szerokiej publiczności. Poza tym na zaproszenie śpiewał kolędy w różnych instytucjach, nie tylko polskich. Chór występował także podczas imprez okolicznościowych, takich jak: Akademie dla uczczenia rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja (organizowane przez Kongres Polonii Kanadyjskiej), Akademie z okazji Święta Niepodległości - 11 listopada, Uroczystości i rocznice różnych organizacji i stowarzyszeń polonijnych.

Przez te wszystkie lata Chór śpiewał w Montrealu i wszędzie tam, gdzie mieszkają Polacy. Każdego roku, 1 lipca, Chór brał udział w paradzie z okazji Święta Kanady - tzw. Canada Day.

W 1967 r. Chór śpiewał na międzynarodowej wystawie światowej EXPO 67. Koncertował również w innych miastach kanadyjskich: Quebec, Cornwall, St. John, Halifax oraz na festiwalu chórów polonijnych w Toronto i w Hamilton.
 
Do roku 1993 Chórem im. W. Lachmana kierowali następujący dyrygenci: H. Rzepus, W. Skupień, W. Radny, Ks. St. Wierciński, W. Władyszewski, M. Sinczak, W. Płodzień, T. Sobczak, E. Domański i M. Moszczyński. Od 1993 r. do zakończenia działalności Chóru w 2005. dyrygentem był Jerzy Pasternak.

Pierwszym prezesem był F. Moskal. Po nim tę funkcję sprawowali kolejno: R. Kozioł, E. Makuła, S. Krawczyk, R. Łątka, J. Golanowski, R. Mazur, M. Bemben i Maria Bargiel. 

Od 1990 roku chór znacznie rozszerzył swój repertuar i zakres działalności i zaczął organizować własne imprezy, koncerty świąteczne i okolicznościowe. Do udziału w imprezach zapraszano wielu znanych artystów, solistów i zespoły taneczne. Na koncertach występowali m.in.: Janina Lenobel - śpiewaczka Opery Warszawskiej, Kinga Mitrowska z Toronta, Julita Kotlarz z Buffalo, Janusz Wolny – baryton ze swoja małżonka Magdaleną Wolny – fortepian, Iwona Urbańska, Maria Revelins-Zejmówna oraz zespoły taneczne. Gościła również znana pianistka Anna Moszczyńska, a w lutym 1992 r. były skrzypek FMO, Ireneusz Bogajewicz. Akompaniatorem Chóru był zawsze niezawodny Czesław Kowalski.

W 1992 r. Chór wyjechał do Buffalo z koncertem i przy tej okazji brał udział we Mszy Św. w kościele Św. St. Kostki, gdzie dokonano nagrania radiowego. We Mszy Św. brał również udział podróżujący z chórem ks. Janusz Lipski. W tym samym roku Chór występował m.in. na imprezach organizowanych przez Portugalczyków i Filipińczyków. Prawie wszystkie koncerty zostały zarejestrowane na kasetach wideo.

Chór im. Wacława Lachmana zakończył swoją działalność w 2005 roku.